Živojin „Žika” Pavlović, serb. Живојин Жика Павловић (ur. 15 kwietnia 1933 w Šabacu, zm. 29 listopada 1998 w Belgradzie) – serbski reżyser i scenarzysta filmowy. Był także uznanym pisarzem i zdobył dwie nagrody literackie NIN.
Życiorys Jeden z głównych przedstawicieli jugosłowiańskiej czarnej fali w kinie lat 60. i 70. XX w. W swoich wielokrotnie nagradzanych filmach portretował ciężkie życie w Jugosławii z perspektywy ludzi wykluczonych i pozbawionych wszelkich przywilejów.
Laureat Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszego reżysera na 17. MFF w Berlinie za film Przebudzenie szczurów (1967). Jego kolejne filmy również cieszyły się uznaniem: Kiedy będę martwy i biały (1967) przyniósł mu Nagrodę FIPRESCI na MFF w Karlowych Warach, Zasadzka (1969) zdobyła Nagrodę CIDALC na 30. MFF w Wenecji, a Czerwone kłosy (1970) – Nagrodę CIDALC na 21. MFF w Berlinie.
Filmografia
Zwali go Al Capone, 1964 Nieprzyjaciel, 1965 Przebudzenie szczurów, 1967 Kiedy będę martwy i biały, 1968 Zasadzka, 1969 Czerwone kłosy, 1971 Lot martwego ptaka, 1973
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Jugosłowiańscy pisarze Kategoria:Jugosłowiańscy reżyserzy filmowi Kategoria:Jugosłowiańscy scenarzyści Kategoria:Laureaci Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszego reżysera Kategoria:Serbscy pisarze Kategoria:Serbscy reżyserzy filmowi Kategoria:Serbscy scenarzyści Kategoria:Ludzie urodzeni w Šabacu Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 1998