Solimana () – stratowulkan w Peru, w Andach, w paśmie Cordillera Ampato. Jego wysokość wynosi 6093 m n.p.m., jest trzecim najwyższym szczytem regionu Arequipa (po Coropunie i Ampato).
Ma trzy wierzchołki, które są pokryte wiecznym śniegiem. Najwyższy jest wierzchołek środkowy (6093 m n.p.m.), wysokość położonego blisko niego wierzchołka północnego nieznacznie przekracza 6000 m n.p.m., a wierzchołek południowo-zachodni ma wysokość 5898 m n.p.m.
Woda z topniejących lodowców Solimany tworzy niewielkie strumienie, które zasilają rzekę OcoñaInstituto Geográfico Nacional del Perú (IGN). Carta Nacional 1:100000. Hoja 31-q (2340). Serie J631. Edición 2-IGN..
Święta góra Solimana, tak jak większość szczytów położonych w południowym Peru, w czasach inkaskich była uważana za świętą górę (apu). Badania archeologiczne z lat 2003–2007 odkryły szereg stanowisk z okresu Środkowego Horyzontu, a także ślady obecności Inków. Na wschodnim zboczu wulkanu, na wysokości 4760 m n.p.m. odkryto stanowisko inkaskie Minticocha, z imponującym placem ceremonialnym o szerokości 50 m oraz z budynkiem typu kallanka o długości ponad 26 m, z czterema otworami wejściowymi.
Historyczne wejścia Najwyższy szczyt Solimany (6093 m n.p.m.) został zdobyty po raz pierwszy w 1952 roku, przez grupę alpinistów, w skład której wchodzili: Austriak Mathias Rebitsch, Włoch Piero Ghiglione, Szwed Anders Bolinder i Peruwiańczyk Alberto Parodi. Południowo-zachodni wierzchołek został po raz pierwszy zdobyty w 1973 roku, przez wyprawę włosko-peruwiańską. Brak jest informacji o zdobyciu północnego wierzchołkaSolimana - El más duro de Arequipa, Revista Montañas Peruanas (2011).
thumb|Wulkan Solimana. Na pierwszym planie typowa formacja roślinna – puna.
Zobacz też lista wulkanów Peru
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nieaktywne wulkany Kategoria:Stratowulkany Kategoria:Szczyty Peru Kategoria:Szczyty Andów Kategoria:Wulkany w Peru Kategoria:Region Arequipa