Kamienica Pod Świętą Teklą (znana także jako Kamienica Foxowska, Kamienica Tyburczowska, Kamienica Zutterowska) – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Floriańskiej 25, na Starym Mieście.

Historia Kamienica została wzniesiona na przełomie XIV i XV wieku. W połowie XVI wieku była własnością Zutterów. Na początku XVII wieku nadbudowano pierwsze piętro. W XVII należała kolejno do: Tyburczych, Foxów, Małeszów i Bobreckich. W 1708 przeszła na własność kotlarza Ezechiela Łochotyńskiego, a w 1723 nieznanego z imienia Chacińskiego, który prowadził w niej sklep winny. W 1777 była już dwupiętrowa, posiadała dwupiętrową oficynę i murowaną kuchnię. Na przełomie XVIII i XIX wieku na elewacji umieszczono niezachowany do dziś wizerunek św. Tekli, od którego kamienica wzięła swoją nazwę. Na początku XIX wieku należała do Józefa Wirzyńskiego, w połowie XIX wieku do Adama Duktowskiego, a następnie do rodziny Mszyków. W 1876 została przebudowana.

W latach 1984–1989 kamienica została odrestaurowana. Od 1991 jest siedzibą Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

20 grudnia 1971 kamienica została wpisana do rejestru zabytkówRejestr zabytków nieruchomych miasta Krakowa. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytkówGminna ewidencja zabytków Krakowa.

Architektura Kamienica ma trzy kondygnacje. Fasada posiada neoklasycystyczny wystrój. W partii parteru jest ona dwuosiowa, a w partii pięter trójosiowa. Parter fasady został ozdobiony boniowaniem. Okna pierwszego piętra ozdobione są trójkątnymi frontonami oraz fryzami, a okna drugiego piętra gzymsami. Budynek wieńczy szeroki gzyms koronujący.

We wnętrzach kamienicy zachowały się: gotyckie piwnice, kilka renesansowych portali, dwa renesansowe stropy belkowe, w tym jeden z polichromią oraz XIX-wieczny fresk przedstawiający ogród na ścianach jednego z pomieszczeń I piętra.

Przypisy

Kategoria:Zabytkowe kamienice przy ulicy Floriańskiej w Krakowie Kategoria:Dzielnica I Stare Miasto Kategoria:Obiekty w Krakowie wpisane do gminnej ewidencji zabytków