Hans Georg Stehlin (ur. 13 stycznia 1870 w Bazylei, zm. 18 listopada 1941 tamże) – szwajcarski paleontolog.
Życiorys Hans Georg Stehlin urodził się 13 stycznia 1870 roku w Bazylei jako syn szwajcarskiego polityka Karla Rudolfa Stehlina (1831–1881).
Studiował medycynę i zoologię i w 1893 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie Bazylejskim. W 1896 roku został asystentem w Muzeum Historii Naturalnej w Bazylei, a dwa lata później kierownikiem katedry anatomii porównawczej i paleontologii. W latach 1920–1941 przewodniczył komisji prowadzącej muzeum. W okresie od 1912 do 1918 roku był redaktorem czasopisma „Mitteilungen der Naturforschendengesellschaften beider Basel”, a od 1921 roku „Abhandlungen der Schweizerischen paläontologischen Gesellschaft”.
Kontynuował prace z zakresu anatomii i filogenezy ssaków zapoczątkowane przez jego nauczyciela Ludwiga Rütimeyera (1825–1895) i rozbudował zbiory skamieniałych ssaków w Muzeum Historii Naturalnej w Bazylei. Był autorem wielu publikacji z zakresu geologii i paleontologii, m.in. o ssakach z terenu ówczesnej Szwajcarii z okresu neogenu i paleolitu. Zdefiniował granicę eocenu z oligocenem jako zdarzenie masowego wymierania określając je terminem Grande Coupure.
Zmarł 18 listopada 1941 roku w Bazylei.
Na cześć Stehlina nazwano gatunek jaszczurki z wyspy Gran Canaria – Gallotia stehlini – którego holotyp został znaleziony przez Stehlina w 1895 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bazylei Kategoria:Ludzie urodzeni w Bazylei Kategoria:Szwajcarscy paleontolodzy Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019