Strzępiak ostry (Inocybe acuta Boud.) – gatunek grzybów należący do rodziny strzępiakowatych (Inocybaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Inocybe, Inocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Jean Louis Émile Boudier w 1917 r. Synonimy: Inocybe acutella Bon 1976 Inocybe striata Bres. 1930 Inocybe striata var. variicystidiata E. Ferrari 2004 Nazwę polską nadał Andrzej Nespiak w 1990 r.Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, .
Morfologia Trzon Średnica do 4 cm, początkowo półkulisty lub stożkowy, potem płaski z wyraźnym, ostrym garbkiem. Brzeg nieco podgięty, u młodych owocników z resztkami osłony, szybko jednak zanikającymi. Powierzchnia gładka lub nieco filcowata, ciemnobrązowa z orzechowym odcieniem, na środku ciemniejszaAndrzej Nespiak, Grzyby. Tom XIX. Strzępiak (Inocybe), Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Marie Curie Skłodowskiej, 1990, .. Blaszki Zatokowato przyrośnięte z blaszeczkami, początkowo szarobeżowe, potem brązowiejące. Ostrza równe, orzęsione. Trzon Wysokość 3–5 cm, grubość poniżej 0,3–0,6 cm, walcowaty, nieco tylko grubszy u podstawy. Powierzchnia tej samej barwy co kapelusz, ale jaśniejsza, prawie kremowa, delikatnie oszroniona. Miąższ W kapeluszu biały, w trzonie jasnobrązowy, włóknisty. Zapach nieokreślony, smak nieco ziemisty. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7–10 × 6–8 µm. Cheilocystydy i pleurocystydy 50–65(–75) × 16–22(–25) µm, cienkościenne, na szczytach nieco inkrustowane. Gatunki podobne Inocybe pseudoasterospora odróżnia się trzonem – jasnoochrowym na całej długości u podstawy zgrubiałym z niewielką bulwką. Zarodniki z kilkoma szerokimi guzkami.
Występowanie i siedlisko Strzępiak ostry znany jest w Europie i w niektórych rejonach Ameryki Północnej. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano kilka stanowisk. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowychZbigniew Mirek, Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006, .. Nowe, bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów.
Grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach liściastych, iglastych i mieszanych, na ziemi. Owocniki od czerwca do września.
Przypisy
Kategoria:Strzępiakowate Kategoria:Mykobiota Polski