Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2018 – siedemnaste mistrzostwa Europy w rugby 7 mężczyzn, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez Rugby Europe mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Europie. Zostały rozegrane w formie ośmiu turniejów w czterech hierarchicznie ułożonych dywizjach w okresie od 20 maja do 9 września 2018 roku. W walce o tytuł mistrzowski brało udział dwanaście zespołów, pozostałe europejskie drużyny, które przystąpiły do rozgrywek, występowały w niższych dywizjach, pomiędzy wszystkimi czterema istniał system awansów i spadków.

Cykl zdominowały reprezentacje Irlandii oraz Niemiec, które trzykrotnie spotykały się w finałach, a za każdym razem górą byli Irlandczycy, co wraz z trzecim miejscem w Exeter dało im wyraźny triumf w całym sezonie. Słabszy w wykonaniu obu tych zespołów był turniej w Anglii, w którym zwyciężyli gospodarze, plasując się ostatecznie na czwartym miejscu klasyfikacji generalnej, a w walce o brązowy medal mistrzostw wyprzedzili ich dwoma punktami Rosjanie. Miejsce w turnieju kwalifikacyjnym do World Rugby Sevens Series (2019/2020) otrzymała czołowa trójka sezonu, relegowana została natomiast Szwecja, bowiem najsłabsza w gronie elity Polska nie była brana pod uwagę z uwagi na fakt bycia gospodarzem jednego z turniejów.

Wszystkie turnieje były transmitowane w Internecie.

Informacje ogólne Mistrzostwa zostały rozegrane w formie ośmiu turniejów – czterech w GPS oraz czterech w niższych dywizjachCompetition Manual, s. 3, 8.

Mistrzem Europy zostawała drużyna, która po rozegraniu czterech turniejów w okresie od czerwca do września – w Moskwie, Marcoussis, Exeter i Łodzi – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejscaCompetition Manual, s. 18: MiejscePunkty 120 218 316 414 512 610 78 86 94 103 112 121

Reprezentacje w każdym z turniejów zostały podzielone na trzy czterozespołowe grupy rywalizujące w pierwszej fazie w ramach grup systemem kołowym, po czym nastąpiła faza pucharowa – czołowa ósemka awansowała do ćwierćfinałów, a pozostałe walczyły o Bowl. W fazie grupowej spotkania toczone były bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługiwały odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty miały być ustalane kolejno na podstawieCompetition Manual, s. 18–21: wyniku meczów pomiędzy zainteresowanymi drużynami; lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych; większej liczby zdobytych punktów; większej liczby zdobytych przyłożeń; rzutu monetą.

W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierciCompetition Manual, s. 21–22.

Przystępujące do turnieju reprezentacje mogły liczyć maksymalnie dwunastu zawodników. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniego rokuCompetition Manual, s. 8–9.

Pomiędzy dywizjami istniał system awansów i spadków – po zakończonym sezonie najsłabsza reprezentacja z Grand Prix Series oraz po dwie z kolejnych dwóch poziomów rozgrywek zostały relegowane do niższej klasy rozgrywkowej, a ich miejsce zajęli odpowiednio zwycięzca Trophy i finaliści obu poziomów Conference – z zastrzeżeniem, iż chronieni przed spadkiem są gospodarze turniejówCompetition Manual, s. 7.

Turnieje Moskwa (19–20 maja)

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Marcoussis (30 czerwca – 1 lipca)

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Exeter (7–8 lipca)

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Łódź (8–9 września)

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Klasyfikacja końcowa Poz.DrużynaPunktyMOSMCSEXELDZOgółem 2020162076 181861860 1214181256 4 101620854 5 612141648 6 141081446 7 1683330 8 4612224 9 8241024 10 2310419 11 311611 12 14218

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Strona Rugby Europe