Lucjusz Emiliusz Mamercinus – rzymski polityk wywodzący się z patrycjuszowskiego rodu Emiliuszy.

Według źródeł historycznych był kolejno: trybunem wojskowym z władzą konsularną w 377 p.n.e.Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 6, 32., dowódcą jazdy w 368 p.n.e.Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 6, 38., konsulem w 366 p.n.e.Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 7, 1. (wspólnie z Lucjuszem Sekstiuszem) i w 363 p.n.e.Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 7, 3. (wspólnie z Gnejuszem Genucjuszem) oraz interrexem w 355 p.n.e.Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 7, 17.. W 352 p.n.e. został wybrany ponownie na stanowisko dowódcy jazdyLiwiusz, Dzieje Rzymu od założenia miasta, 7, 21.

Był synem Lucjusza Emiliusza Mamercinusa, trybuna wojskowego z władzą konsularną z 391 p.n.e., oraz ojcem Lucjusza Emiliusza Mamercinusa Privernasa, konsula z 341 p.n.e. i 329 p.n.e.

Przypisy

Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Zmarli w IV wieku p.n.e.