mały|283x283px|Pomnik nagrobny na Starym Cmentarzu w Łodzi. Wacław Mrozowski (ur. 12 czerwca 1912 w Chełmie, zm. 26 września 1967 w Łodzihasło: Stanisław Jaworski, Mały Słownik Pisarzy Polskich, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1981, s.160, ) – polski poeta, prozaik, działacz kulturyEncyklopedia Chełma, t. I. Ludzie. Chełm: Wydawnictwo Gaudium 2011, s. 190–192. ISBN 978-83-61149-13-2 (autorzy artykułu "Mrozowski Wacław": Beata Jarosz, Janusz Krzywicki)..
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej (syn Antoniego Mrozowskiego i Marii z FalkowskichInternetowy Polski Słownik Biograficzny, Wacław Mrozowski). Ukończył Gimnazjum im. Stefana Czarnieckiego w Chełmie oraz seminarium nauczycielskie (matura w 1934) i wyjechał do Warszawy. Był redaktorem szkolnego pisma Spójnia i członkiem komitetu redakcyjnego Kuźni Młodych. Współpracował tam w latach 1934–1936 z teatrem Reduta. Pełnił funkcję sekretarza wydawnictw Związku Nauczycielstwa Polskiego, ale został zwolniony po procesie Płomyka (przemycanie w pismach dla dzieci treści komunistycznych; w procesie oskarżoną była też Wanda Wasilewska). Razem ze Zdzisławem Popowskim założył Grupę Poetycką "Pryzmaty", która działała w Chełmie w latach 1934–1936. W 1939 przeniósł się do Radomia i pracował tam w fabryce Ericssona. Po śmierci Józefa Czechowicza zaopiekował się jego spuścizną literacką (zarzucano mu nawet przywłaszczenie). W czasie okupacji niemieckiej był więziony przez pół roku przez Gestapo (1944). Po zakończeniu II wojny światowej osiedlił się na Dolnym Śląsku (organizował Ludowy Instytut Literacko-Naukowy w Szczawnie-Zdroju i kierował dolnośląskim oddziałem Pioniera), by w 1950 przenieść się do Łodzi. Pracował tam w bibliotece na Widzewie, a w latach 1961–1962 był sekretarzem łódzkiego oddziału Związku Literatów Polskich. Pochowany jest na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej.
Twórczość Był pod silnym wpływem artystycznym Józefa Czechowicza (była to wręcz zależność twórcza, naśladował układy kompozycyjne, składniowe i rytmiczne, przejmował chwyty artystyczne CzechowiczaTeatr NN, Wacław Mrozowski). Jego utwory cechuje specyficzny zaśpiew, wspomnieniowość (zwłaszcza w zakresie dzieciństwa i stron rodzinnych) oraz wzdłużenie toku wiersza. Wielką rolę w jego dziełach odgrywała przyroda. Dużą szczegółowością charakteryzują się spisane przezeń wspomnienia z lat 1934–1935 (Cyganeria). Planował napisanie książki o rodzinnym Chełmie z lat 1915–1935 (Miasto, które kocham), ale nigdy jej nie stworzył.
Dzieła Jego najważniejsze dzieła to: Mosty nad życiem, wiersze, 1933, Antologia współczesnej poezji szkolnej, 1935, Rzeczywiście, wiersze, 1936 - pod wpływem poezji skamandryckiej oraz Kazimierza Andrzeja Jaworskiego, Dobranoc... Dobranoc..., 1936 - utwory osobiste i krajobrazowe z odcieniem sentymentalizmu, Cyganeria, wspomnienia, 1936, Trzepot motyli, wiersze z lat 1937–1940 (wydano prawdopodobnie 10 egzemplarzy na prawach rękopisu), Wiersze o śmierci, wiersze, 1941–1944, nigdy nie wydane, Liryki dolnośląskie, wiersze, 1948 – pocztówkowe pejzaże miast dolnośląskich, Ludziom czułym, wiersze z lat 1933–1955 dystrybuowane w maszynopisie, Drugi brzeg, wiersze, 1958, Akwarium, wiersze, 1960, Wiersze wybrane, 1962, Antologia lubelskich poetów dwudziestolecia międzywojennego, 1965, John Barleycorn, poemat, 1966, ekshibicjonistyczny, osobisty dokument o walce alkoholu z miłością, w którym po raz pierwszy wyzwolił się z zależności od Czechowicza, Tu pod każdym kamieniem moja młodość leży, wiersze, 1970 (pośmiertnie), Spojrzenie wstecz, wiersze, 1970 (pośmiertnie).
Rodzina Był żonaty z Ireną z Gerlingów.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Chełmie Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Pisarze związani z Łodzią Kategoria:Bibliotekarze związani z Łodzią Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu w Łodzi Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Absolwenci chełmskich szkół i uczelni