Theodore „Ted” Curson (ur. 3 czerwca 1935 w Filadelfii, zm. 4 listopada 2012 w Montclair) – amerykański trębacz jazzowy.
Wychował się w Filadelfii. W 1956 przeprowadził się do Nowego Jorku. W latach 1959–1960 był członkiem kwartetu Charlesa Mingusa, w którym grali również Eric Dolphy i Dannie Richmond. Potem nagrywał z Cecilem Taylorem (1961) i prowadził kwintet wspólnie z Billem Barronem. Pod koniec lat 60. i na początku lat 70. spędził kilka lat w Europie. Regularnie przyjeżdżał do Finlandii, gdzie występował na festiwalu jazzowym w Pori.
Wybrana dyskografia Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
Jako lider Plenty of Horn (Old Town, 1961) Ted Curson Plays Fire Down Below (Prestige, 1962) Live At La Tête De L’Art (Trans World Records, 1962) Tears for Dolphy (Fontana, 1964) The New Thing & the Blue Thing (Atlantic, 1965) Urge (Fontana, 1966) Ode to Booker Ervin (EMI Columbia, 1970) Pop Wine (Futura, 1971) Cattin’ Curson (Marge) / Typical Ted (Trident, 1973) Quicksand (Atlantic, 1974) Blue Piccolo (Whynot) / Ted Curson and Co. (India Navigation, 1976) Jubilant Power (Inner City, 1976) Flip Top (Freedom, 1977) Blowin’ Away (Interplay, 1978) z Dizzym Reece The Trio (Interplay, 1979) I Heard Mingus (Interplay, 1980) Snake Johnson (Chiaroscuro, 1980) Traveling On (Evidence, 1996) Sugar ’n Spice (Level Green, 1999) Ted Curson in Paris: Live at the Sunside (Blue Marge, 2007) Ted Curson & The Clinic Sextet (fifty-fifty records, 2008) Live in Paris: Plays the Music of Charles Mingus (Elabeth, 2012)
Jako sideman z Pepperem Adamsem California Cookin' (Interplay, 1983) z Billem Barronem The Tenor Stylings of Bill Barron (Savoy, 1961) Modern Windows (Savoy, 1961) z Nickiem Brignolą Baritone Madness (Bee Hive, 1977) z Pepperem Adamsem z Grahamem Collierem Hoarded Dreams (Cuneiform, 1983) z Andrew Hillem Spiral (Freedom, 1975) z Charlesem Mingusem Mingus (Candid, 1960) Mingus Revisited (Mercury, 1960) Mingus at Antibes (Atlantic, 1960) Charles Mingus Presents Charles Mingus (Candid, 1960) z New York Contemporary Five Bill Dixon 7-tette/Archie Shepp and the New York Contemporary 5 (Savoy, 1964) z Salem Nistico Neo/Nistico (Bee Hive, 1978) z Archiem Sheppem Fire Music (Impulse!, 1965) z Cecilem Taylorem Love for Sale (United Artists, 1959) z Andrzejem Trzaskowskim Seant (1966) z The Clinic Sextet Studio Live (fifty-fifty records, 2008) z Spirit of Life Ensemble Live au Duc (Rise Up, 2001) Planet Jazz (Rise Up, 2009)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy trębacze jazzowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Filadelfii Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2012