Andrzej Rybicki (ur. 31 marca 1897 we Lwowie, zm. 5 marca 1966 w Krakowie) – polski dramatopisarz, prozaik, poeta i tłumacz.

Życiorys Był jednym z trójki dzieci Tadeusza Rybickiego (sędziego, zm. 1938) i Zofii ze Smolków. W młodości miał problemy zdrowotne z móżdżkiem i (mimo leczenia) pozostawiły one ślad na całe jego życie. Od 1908 do 1914 uczył się w III Gimnazjum we Lwowie. Rodzina przeniosła się w czasie wojny do Wiednia i tam zdał maturę w 1915. Studia na Politechnice Lwowskiej przerwała mu I wojna światowa. Od 1918 do 1921 służył jako obserwator w lotnictwie. Naukę kontynuował na Uniwersytecie Jana Kazimierza (Wydział Filozoficzny), ale studiów nie ukończył. Pierwszy jego dramat wystawił Juliusz Osterwa w 1927 (Teatr Reduta w Wilnie). W 1928 jego Kostium arlekina grano w warszawskim Teatrze Nowym (reżyseria: Aleksander Zelwerowicz). Teofil Trzciński wystawił w 1928 jego Noc śnieżystą na deskach Teatru Wielkiego we Lwowie. Od 1929 do 1930 był we Włoszech, skąd pisał korespondencje dla lwowskiego Słowa PolskiegoRościsław Skręt, Andrzej Rybicki, Internetowy Polski Słownik Biograficzny. W 1946 zamieszkał w Krakowie (Dom Pisarza). Często przebywał w ZakopanemBarbara Szumska, Andrzej Rybicki, Cracovia-Leopoldis.

Zmarł 5 marca 1966 w Krakowiehasło: Henryk Siewierski, Mały Słownik Pisarzy Polskich, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1981, s.212, . Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Miał brata Pawła (socjologa, 1902–1988). Nie założył rodziny.

Twórczość Jego twórczość bardzo pozytywnie oceniali Tadeusz Boy-Żeleński i Stanisław Ignacy Witkiewicz. Cieszyła się ona dużym powodzeniem scenicznym przed wybuchem II wojny światowej. Bohaterami jego utworów (w dużej mierze nigdy nieopublikowanych) są często ludzie o patologicznej psychice dostrzegający w otaczającym ich świecie znacznie więcej niż osobnicy zdrowi. Pojmują oni świat w niezwykły i nieszablonowy sposób.

Dzieła Kostium arlekina. Dzień dobry. Biała sowa, dramat, 1931, Katechizm wojenny, wiersze, 1942, Niewidzialny kamień, opowiadanie, 1948, tłumaczył m.in. dzieła Tomasza Manna i Franza Kafki, jego przekład z wersji niemieckojęzycznej Tragedii człowieka autorstwa Imre Madácha zaginął (nie został nigdy opublikowany).

Przypisy

Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy dramaturdzy Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Żołnierze lotnictwa II Rzeczypospolitej